Ekologia

Ekolodzy wypowiadają się o gipsie w ciepłych słowach. Jest to bowiem produkt, którego wytwarzanie pochłania stosunkowo mało energii, a co za tym idzie nie powoduje groźnego zanieczyszczenia środowiska. Surowiec na płyty g-k to gips pochodzenia naturalnego oraz celuloza pozyskiwana między innymi z makulatury. Zużyte płyty też podlegają ponownemu przetworzeniu, więc nie zalegają przez dziesiątki lat na wysypiskach.

Fabryka płyt gipsowo-kartonowych w Leszczach ulokowana jest w pobliżu doliny rzeki Nida, na obszarze
o wyjątkowych wartościach przyrodniczych i klimatycznych. Organizacja zakładu i produkcji jest tak opracowana, żeby piękna okolica nie doznała w związku z tym żadnego uszczerbku. Stąd takie inicjatywy, jak budowa oczyszczalni ścieków lub wdrożenie zamkniętego obiegu wody potrzebnej dla prowadzenia produkcji. Nie istnieje również problem z odpadami produkcyjnymi. Wszystkie one są natychmiast gotowe do przetworzenia.

Mieszanki gipsowe produkowane w zakładzie w Koninie powstają z gipsu, pochodzącego z odsiarczania spalin. Jest on materiałem o niemal identycznym składzie jak ten z wyrobisk naturalnych. Odsiarczanie to proces dający podwójną korzyść – otrzymywany jest świetny jakościowo produkt, o szerokim zastosowaniu, ale również następuje zmniejszenie emisji zanieczyszczeń do atmosfery, co w większej skali zaczyna mieć realne znacznie dla stanu środowiska.

Lafarge stawia na zrównoważony rozwój. Ma więc na uwadze utrzymanie jakości przy nie zwiększaniu,
a nawet obniżaniu zużycia surowców i energii. Taka polityka pozwala chronić środowisko i jego zasoby, by starczyło ich na długo. Monitorowany jest stan wód gruntowych. Wyrobiska podlegają rekultywacji. Firma zalesia je lub obsadza krzewami.

Dzięki płytom gipsowo-kartonowym łatwo uzyskać estetyczne okładziny ścian i sufitów, charakteryzujące się też dużą trwałością.
Co więcej, zabudowa lub wykończenie z tych płyt gwarantuje zdrowy mikroklimat w pomieszczeniach. Mają one wyjątkową zdolność wchłaniania nadmiaru wilgoci z powietrza i oddawania jej wtedy, gdy we wnętrzach zaczyna robić się sucho. Można je więc nazwać naturalnymi regulatorami wilgotności. Zawdzięczają to mikroporowatej budowie gipsu.

Ważne jest także i to, że gips nie wydziela żadnych zapachów, ani substancji uznawanych za toksyczne. Odczyn PH gipsu wynosi około 7, jest więc niemal identyczny jak PH ludzkiej skóry. Co więcej, dzięki takiemu odczynowi, gipsu unikają grzyby i pleśnie, chętnie porastające wszelkie inne surowce budowlane, w miejscach o nadmiernej wilgotności. O szkodliwości tych organizmów napisano juz całe tomy. Przypomnieć tylko warto, że powodują one mnóstwo dolegliwości związanych między innymi
z układem oddechowym. Są też czynnikiem alergizującym.

Gips odznacza się niewielką przewodnością powierzchniową. Nie gromadzi ładunków elektrostatycznych, czyli mówiąc najprościej nie elektryzuje się. To cenna cecha, ponieważ ściany wykończone płytami g-k nie będą przyciągać kurzu.

Nawet nie zdajemy sobie sprawy, jak promieniotwórcze są niektóre wyroby stosowane w budownictwie. Płyty NIDA nie są pod tym względem groźne. Mają zaledwie 40 Bq (Bekereli) dla naturalnego izotopu potasu 40K. Dla porównania cegła ceramiczna ma 667 Bq.

Trzeba w tym miejscu wspomnieć również o izolacyjności akustycznej. Płyty NIDA w dużym stopniu redukują rozprzestrzenianie się hałasu w budynkach, co również wpływa na komfort oraz zdrowie mieszkańców i użytkowników.